సత్సంగతి ప్రశంస
1. శ్లోకము:
మహానుభావససర్గః కస్య నోన్నతికారకః |
రథ్యామ్బు జాహ్నవీసఙ్గాత్రిదశైరపి వన్ద్యతే || 1 ||
తాత్పర్యం: గొప్పవారితో కూడిక (సత్సంగము) ఎవరికి ఉన్నతిని చేకూర్చదు? మురికికాల్వ నీరు కూడా గంగతో కలిసినప్పుడు దేవతల చేత కూడా పూజింపబడుతుంది కదా!
2. శ్లోకము:
మహాజనస్య సంసర్గః కస్య నోన్నతికారకః |
పద్మపత్రస్థితం వారి ధత్తే ముక్తాఫలశ్రియమ్ || 2 ||
తాత్పర్యం: మహాపురుషుల పరిచయం ఎవరికి ఉన్నతిని ఇవ్వదు? తామరాకుపై ఉన్న నీటిబిందువు ముత్యపు చిప్పలోని ముత్యం వలె ప్రకాశిస్తుంది.
3. శ్లోకము:
మహానుభావససర్గః కస్య నోన్నతికారకః |
హరిహస్తగతః శఙ్ఖః పవిత్రః ప్రథితో భువి || 3 ||
తాత్పర్యం: గొప్పవారితో సాహచర్యం ఎవరికి ఉన్నతిని ఇవ్వదు? శ్రీమహావిష్ణువు చేతిలో చేరిన శంఖం లోకంలో అత్యంత పవిత్రమైనదిగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
4. శ్లోకము:
మలయాచలగన్ధేన త్విన్ధనం చన్దనాయతే |
తథా సజ్జనసఙ్గేన దుర్జనః సజ్జనాయతే || 4 ||
తాత్పర్యం: మలయ పర్వత గాలి సోకగానే సాధారణ చెక్క కూడా చందనపు చెక్కలా సువాసన వెదజల్లుతుంది. అలాగే సజ్జనుల సావాసంతో దుర్జ నుడు కూడా మంచివాడవుతాడు.
5. శ్లోకము:
వీణావంశాశ్రయా తుమ్బీ చుమ్బత్యుచ్చైః కుచౌ స్త్రియః |
పిబత్యనార్యసయోగాద్రక్తం నక్తంచరీ యథా || 5 ||
తాత్పర్యం: వీణ వెదురుతో (కర్రతో) చేరిన సొరకాయ స్త్రీల ఉన్నతమైన వక్షస్థలాన్ని తాకే అదృష్టాన్ని పొందుతుంది. అదే కర్ర (బొమ్మ) చెడ్డవారి చేతిలో పడితే రాక్షసిలా రక్తాన్ని త్రాగుతుంది.
6. శ్లోకము:
చన్దనం శీతలం లోకే చన్దనాదపి చన్ద్రమాః |
చన్ద్రచన్దనయోర్మధ్యే శీతలా సాధుసంగతిః || 6 ||
తాత్పర్యం: లోకంలో చందనం చాలా చల్లనైనది; చందనం కంటే చంద్రుడు మరింత చల్లనైనవాడు. అయితే చంద్రుడు, చందనం రెండింటి కంటే కూడా మంచివారితో స్నేహంఅత్యంత మనశ్శాంతిని, చల్లదనాన్ని ఇస్తుంది.
7. శ్లోకము:
సాధూనా దర్శనం పుణ్యం తీర్థభూతా హి సాధవః |
కాలేన ఫలతే తీర్థం సద్యః సాధుసమాగమః || 7 ||
తాత్పర్యం: సాధువుల దర్శనం చాలా పుణ్యప్రదమైనది, ఎందుకంటే సాధువులే నడయాడే పుణ్యక్షేత్రాలు. సాధారణ తీర్థాలు కాలక్రమేణా ఫలితాన్ని ఇస్తాయి, కానీ సాధువుల సమాగమం వెంటనే సత్ఫలాన్ని ఇస్తుంది.
8. శ్లోకము:
కరోతి నిర్మలాధారస్తుచ్ఛసాపి మహార్ఘతామ్ |
అమ్బునో బిన్దురల్పోఽపి శుక్తౌ ముక్తాఫలం భవేత్ || 8 ||
తాత్పర్యం: మంచి ఆధారము (పాత్ర) చిన్నదైనా దానికి గొప్పతనాన్ని ఇస్తుంది. నీటి బిందువు చిన్నదే అయినా ముత్యపుచిప్పలో పడి అమూల్యమైన ముత్యంగా మారుతుంది.
9. శ్లోకము:
హీయతే హి మతిస్తాత హీనైః సహ సమాగమాత్ |
సమైశ్చ సమతామేతి విశిష్టైశ్చ విశిష్టతామ్ || 9 ||
తాత్పర్యం: ఓ మిత్రమా! నీచమైనవారితో స్నేహం చేస్తే బుద్ధి నశిస్తుంది. సమానులతో కలిస్తే సమాన స్థాయి వస్తుంది; గొప్పవారితో స్నేహం చేస్తే విశిష్టమైన కీర్తి, గొప్పదనం లభిస్తాయి.
10. శ్లోకము:
మన్దోఽప్యమన్దతామేతి సంసర్గేణ విపశ్చితః |
పఙ్కచ్ఛిదః ఫలస్యేవ నికర్షేణావిల పేయః || 10 ||
తాత్పర్యం: పండితులతో సావాసం చేయడం వల్ల మందబుద్ధి గలవాడు కూడా తేజస్సును పొందుతాడు. ఎలాగైతే కతక ఫలము ( చిల్ల గింజ) నీటిలోని బురదను తొలగించి నీటిని స్వచ్ఛంగా మారుస్తుందో అలాగే విద్వాంసుల సాంగత్యం అజ్ఞానాన్ని తొలగిస్తుంది.
11. శ్లోకము:
కీటోఽపి సుమనసఙ్గాదారోహతి సతా శిరః |
అశ్మాపి యాతి దేవత్వం మహద్భిః సుప్రతిష్ఠితః || 11 ||
తాత్పర్యం: పురుగు కూడా పువ్వుల సాంగత్యం వల్ల పూల దండలో చేరి అందరి తలల మీద ఆసీనమవుతుంది. అలాగే సాధారణ రాయి కూడా శిల్పి చేతిలో చక్కటి రూపం సంతరించుకుని దేవతగా పూజింపబడుతుంది.
12. శ్లోకము:
కాచః కాఞ్చనసఙ్గాద్ధత్తే మారకతీద్యుతీః |
తథా సత్సంనిధానేన మూర్ఖా యాతి ప్రవీణతామ్ || 12 ||
తాత్పర్యం: గాజు ముక్క బంగారం సాంగత్యం వల్ల పచ్చ (మరకత) రత్నం వలె ప్రకాశిస్తుంది. అలాగే సజ్జనుల సాన్నిధ్యం వల్ల మూర్ఖుడు కూడా ప్రవీణుడవుతాడు
13. శ్లోకము:
యథోదయగిరౌ ద్రవ్యం సంనికర్షేణ దీప్యతే ।
తథా సత్సనిధానేన హీనవర్ణోఽపి దీప్యతే ॥ 13 ॥
తాత్పర్యం: ఉదయ పర్వతంతో కూడిన సూర్యకాంతి సోకడం వల్ల సాధారణ రాయి లేదా వస్తువు కూడా ఎలా ప్రకాశిస్తుందో, అలాగే సజ్జనుల సాన్నిధ్యం వల్ల నిమ్నస్థితిలో ఉన్నవారు లేదా సాధారణ గుణాలు గలవారు కూడా తేజస్సును పొంది ప్రకాశిస్తారు.
14. శ్లోకము:
భుక్తిముక్తిక్కృదేకాన్తసమాదేశనతత్పరః ।
కస్య నానన్దనిఖన్దం విదధాతి సదాగమః ॥ 14 ॥
తాత్పర్యం: భుక్తిని (భోగాలను), ముక్తిని (మోక్షాన్ని) ప్రసాదించేది, ఏకాంతంగా పరమ తత్త్వాన్ని ఉపదేశించడంలో నిమగ్నమైనది అయిన 'సదాగమం' (మంచి గ్రంథాలు లేదా సజ్జనుల వాక్కు) ఎవరి హృదయంలో ఆనంద నిధిని కలిగించదు? అందరికీ ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.
15. శ్లోకము:
యది సత్సంగనిరతో భవిష్యసి భవిష్యసి ।
అథ దుర్జన సంసర్గే పతిష్యసి పతిష్యసి ॥ 15 ॥
తాత్పర్యం: నీవు కనుక సత్సంగం (మంచివారితో స్నేహం) చేస్తే ఉద్ధరించబడతావు, గొప్పవాడివవుతావు; ఒకవేళ దుర్జనుల (చెడ్డవారి) సాంగత్యం చేస్తే తప్పకుండా పతనమైపోతావు.
16. శ్లోకము:
అలబ్ధ్వాపి ధనం రాజ్ఞః సశ్రితా యాన్తి సపదమ్ ।
మహాహృదసమీపస్థం పశ్య నీలం వనస్పతిమ్ ॥ 16 ॥
తాత్పర్యం: రాజుల నుండి ప్రత్యక్షంగా ధనం పొందకపోయినా, వారిని ఆశ్రయించిన వారు గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని పొందుతారు. పెద్ద సరస్సు (మహాసముద్రం లేదా జలాశయం) దగ్గర ఉండే పెద్ద చెట్లు ఎల్లప్పుడూ పచ్చగా కళకళలాడుతూ ఉండటాన్ని చూడండి.
17. శ్లోకము:
సన్నః సర్వాత్మనా త్యాజ్యః స చేత్త్యక్తుం న శక్యతే ।
స సద్ధిః సహ కర్తవ్యః సన్తః సఙ్గస్య భేషజమ్ ॥ 17 ॥
తాత్పర్యం: పూర్తిగా చెడిపోయిన లేదా పతనమైన వానిని సర్వవిధాల విడిచిపెట్టాలి. ఒకవేళ అలా వదలడం వీలుకాకపోతే, వానిని సజ్జనుల సమూహంలో ఉంచాలి; ఎందుకంటే సజ్జనుల సాంగత్యమే అన్ని రకాల దోషాలకు, దుర్గుణాలకు సరియైన ఔషధం.
18. శ్లోకము:
క్షుద్రోఽపి తనుతే తాత తేజస్తేజస్సఙ్గతః ।
అర్కసపర్కతః పశ్య దర్పణే దహనద్యుతిమ్ ॥ 18 ॥
తాత్పర్యం: ఓ మిత్రమా! అల్పుడైనవాడు కూడా తేజస్సు గలవారి సాంగత్యం వల్ల గొప్ప తేజస్సును పొందుతాడు. అద్దంపై సూర్యకిరణాలు పడినప్పుడు అది అగ్నివలె ప్రకాశించడాన్ని చూడండి.
19. శ్లోకము:
బృహత్సహాయః కార్యాన్తమక్షోదీయానపి గచ్ఛతి ।
సభూయామ్భోధిమభ్యేతి మహానయా నగాపగా ॥ 19 ॥
తాత్పర్యం: గొప్పవారి సహాయం ఉంటే చిన్నవారైనప్పటికీ తమ కార్యాలను విజయవంతంగా పూర్తి చేయగలరు. చిన్న నది సైతం మహాసముద్రంతో కూడి గొప్పతనాన్ని (సముద్ర రూపాన్ని) ఎలా పొందుతుందో అలాగే ఇది.
20. శ్లోకము:
సజ్జనసఙ్గో మా భూద్యది సఙ్గో మాస్తు తత్పునః స్నేహః ।
స్నేహో యది మా విరహో యది విరహో మాస్తు జీవితస్యాశా ॥ 20 ॥
తాత్పర్యం: సజ్జనులతో సాంగత్యం కలగకపోతే మానుగాక; ఒకవేళ సాంగత్యం కుదిరితే పరస్పర స్నేహం కలగాలి; స్నేహం ఏర్పడిన తర్వాత విరహం (విడిపోవడం) రాకూడదు; ఒకవేళ విరహం వస్తే బ్రతికివుంటామనే ఆశ కూడా ఉండకూడదు (అంతగా ఆత్మీయత ఉండాలని భావం).
21. శ్లోకము:
వంశభవో గుణవానపి సఙ్గవిశేషేణ పూజ్యతే పురుషః ।
నహి తుమ్బీఫలవికలో వీణాదణ్డః ప్రయాతి మహిమానమ్ ॥ 21 ॥
తాత్పర్యం: మంచి వంశంలో పుట్టినవాడైనప్పటికీ, గుణాలు ఉన్నప్పటికీ పురుషుడు మంచి సాంగత్యం వల్లనే పూజింపబడతాడు. సొరకాయ లేని (కేవలం కర్ర మాత్రమే ఉన్న) వీణా దండ గొప్పతనాన్ని పొందలేదు కదా!
22. శ్లోకము:
గురురపి లఘూపనీతో న నిమజ్జతి నియతమాశయే నిహితః ।
వానరకరోపనీతః శైలో మకరాలయస్యేవ ॥ 22 ॥
తాత్పర్యం: బరువైన వస్తువు కూడా సరైన విధానంలో, సురక్షితమైన ప్రదేశంలో ఉంచితే మునిగిపోదు. కానీ వానరుని చేతికి ఇచ్చిన పర్వతం సముద్రంలో మునిగిపోయినట్లుగా, అయోగ్యుల చేతిలో పడితే గొప్పదైనా నశిస్తుంది.
23. శ్లోకము:
గైవాశనానా స శృణోతి వాక్యమహం హి రాజన్వచనం మునీనామ్ ।
న చాస్య దోషో న చ మద్గుణో వా సంసర్గజా దోషగుణా భవన్తి ॥ 23 ॥
తాత్పర్యం: (కిరాతుల గూడెంలో పెరిగిన చిలుక మునుల మాటలు వినకుండా క్రూరంగా మాట్లాడవచ్చు, లేదా మునుల వద్ద పెరిగిన చిలుక మంచి మాటలు మాట్లాడవచ్చు). ఇక్కడ ఆ పక్షిది దోషం కాదు, నాది గుణమూ కాదు; అన్నీ సాంగత్యం వల్ల వచ్చే దోషగుణాలే.
24. శ్లోకము:
కల్పద్రుమః కల్పితమేవ సూతే కామధేనుః కామితమేవ దోగ్ధి ।
చిన్తామణిశ్చిన్తితమేవ దత్తే సతా హి సఙ్గః సకలం ప్రసూతే ॥ 24 ॥
తాత్పర్యం: కల్పవృక్షం కోరినది మాత్రమే ఇస్తుంది, కామధేనువు తలంచినది పాలిస్తుంది, చింతామణి తలచిన వస్తువును ఇస్తుంది. కానీ సజ్జనుల సాంగత్యం మాత్రం సమస్త శుభాలను, కోరిన కోర్కెలను సమృద్ధిగా ప్రసాదిస్తుంది.
25. శ్లోకము:
అసజ్జనః సజ్జనసఙ్గిసఙ్గాత్కరోతి దుఃసాధ్యమపీహ సాధ్యమ్ ।
పుష్పాశ్రయాచ్ఛంభుశిరోఽధిరూఢా పిపీలికా చుమ్బతి చన్ద్రబిమ్బమ్ ॥ 25 ॥
తాత్పర్యం: సజ్జనుల సాంగత్యం వల్ల సాధ్యం కానిది కూడా సాధ్యమవుతుంది. పువ్వుల సాన్నిధ్యం వల్ల చీమ కూడా శివుని శిరస్సును అధిరోహించి చంద్రబింబంలాంటి పూలను తాకే అదృష్టాన్ని పొందుతుంది కదా!
26. శ్లోకము:
శాఖోటకైశ్చన్దనసంగతోఽపి వక్షోజయోః క్రీడితమాయతాక్ష్యాః ।
పయోఽపి మద్యం శ్వపచే హి మన్యతే సంసర్గజా దోషగుణా భవన్తి ॥ 26 ॥
తాత్పర్యం: చందన చెట్టుతో సాంగత్యం ఉన్నప్పటికీ కొన్ని చెట్లు తదనుగుణంగా మారలేకపోవచ్చు. సాంగత్యం వల్ల కలిగే మంచిచెడ్డలు మనుషుల ప్రవర్తనను బట్టి మారుతుంటాయి (చెడ్డవారి సావాసం వల్ల మంచివారైనా చెడిపోవచ్చు).
27. శ్లోకము:
సత్సఙ్గాద్భవతి హి సాధుతా ఖలానాం సాధూనా నహి ఖలసంగమాత్ఖలత్వమ్ ।
ఆమోదం కుసుమద్భవం మృదేవ ధత్తే మృగన్ధం నహి కుసుమాని ధారయన్తి ॥ 27 ॥
తాత్పర్యం: సత్సంగం వల్ల దుర్జనులు కూడా సాధువులుగా మారుతారు, కానీ సాధువులు దుర్జనుల సావాసం చేసినంత మాత్రాన దుర్మార్గులు కాలేరు. (ఎలాగైతే మట్టి పువ్వుల సువాసనను అంటుకుంటుంది కానీ పువ్వులు మట్టి వాసనను అంటించుకోవో అలాగే ఇది).
28. శ్లోకము:
కిం వాపరేణ బహునా పరిజల్పితేన సంసర్గ ఏవ మహతా మహతే ఫలాయ ।
అమ్భోనిధేస్తటరుహాస్తరవోఽపి యేన వేలాజలోచ్ఛలితరత్నకృతాలవాలాః ॥ 28 ॥
తాత్పర్యం: ఇంకనూ ఎక్కువ మాట్లాడటం ఎందుకు? గొప్పవారితో సాంగత్యం అత్యంత గొప్ప ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. సముద్రపు ఒడ్డున ఉన్న సాధారణ చెట్లు కూడా అలల తాకిడికి ఎగిసిపడే అమూల్యమైన రత్నాలే అడుగున గట్లుగా (ఆవరణలుగా) కలిగి ఉంటాయి కదా!
29. శ్లోకము:
జాడ్యం ధియో హరతి సిఞ్చతి వాచి సత్యం మానోన్నతిం దిశతి పాపమపాకరోతి ।
చేతః ప్రసాదయతి దిక్షు తనోతి కీర్తిం సత్సంగతిః కిం న కరోతి పుంసామ్ ॥ 29 ॥
తాత్పర్యం: సత్సంగతి (మంచివారి సావాసం) మనిషి బుద్ధిలోని మందత్వాన్ని (అజ్ఞానాన్ని) పోగొడుతుంది, మాటలో సత్యాన్ని నింపుతుంది, గౌరవాన్ని పెంచుతుంది, పాపాలను నశింపజేస్తుంది, మనసును ప్రసన్నం చేస్తుంది, నలుదిక్కులా కీర్తిని వ్యాపింపజేస్తుంది. సత్సంగం మనుషులకు ఏది మాత్రం చేయగలదు? అన్నీ చేయగలదు!
30. శ్లోకము:
దూరీకరోతి కుమతిం విమలీకరోతి చేతశ్చిరంతనమఘం చులుకీకరోతి ।
భూతేషు కిం చ కరుణా బహులీకరోతి సఙ్గః సతా కిము న మఙ్గలమాతనోతి ॥ 30 ॥
తాత్పర్యం: సజ్జనుల సాంగత్యం మనిషిలోని చెడు బుద్ధిని దూరం చేస్తుంది, మనసును నిర్మలం చేస్తుంది, పూర్వజన్మల పాపాలను దోసిట పట్టి పారద్రోలినట్లు నాశనం చేస్తుంది. సమస్త ప్రాణులపై దయను పెంచుతుంది. మంచివారి సావాసం మనుషులకు ఏ మంగళాన్ని (శుభాన్ని) మాత్రం చేకూర్చదు? అన్నీ చేకూర్చుతుంది!
31. శ్లోకము:
కాన్తారభూమిరుహమౌలినివాసశీలాః ప్రాయః పలాయనపరా జనబీక్షణేన ।
కూజన్తి తేఽపి హి శుకాః ఖలు రామనామ సఙ్గః స్వభావపరివర్తవిధౌ నిదానమ్ ॥ 31 ॥
తాత్పర్యం: అడవుల్లో చెట్ల కొమ్మలపై నివసించేవి, సామాన్యంగా ప్రజలను చూడగానే భయపడి పారిపోయే స్వభావం గల చిలుకలు కూడా (మునుల ఆశ్రమాల్లోని సాంగత్యం వల్ల) "రామ రామ" అని మధురంగా పలుకుతాయి. కాబట్టి జీవుల స్వభావాన్ని పూర్తిగా మార్చడంలో సత్సంగమే ప్రధాన కారణం.
32. శ్లోకము:
ఏకే కేచిద్యతికరగతాః పాత్రసంజ్ఞాం లసన్తే గాయన్త్యన్యే సరసమధురం వీణయా సప్రయుక్తాః ।
ఏకే తేషాం సహజగతివశాద్దుస్తరం తారయన్తి కేచిత్తేషాం జ్వలితహృదయా రక్తమేవాపిబన్తి ॥ 32 ॥
తాత్పర్యం: కొందరు యతులై పవిత్రమైన పాత్రను ధరించి ప్రకాశిస్తారు; మరికొందరు వీణాసహితంగా సరసమైన మధురమైన గానం చేస్తారు; ఇంకొందరు తమ సహజ గుణంతో దుస్తరమైన సంసార సాగరాన్ని దాటపిస్తారు. (కానీ దుర్జనుల సావాసం చేసేవారైతే ఉద్రేకంతో రక్తాన్ని త్రాగే రాక్షస స్వభావాన్ని పొందుతారు - సాంగత్య భేదాన్ని బట్టి ఫలితం మారుతుంది).
33. శ్లోకము:
సతప్తాయసి సంస్థితం పయసో నామాపి న శ్రయతే ముక్తాకారతయా తదేవ నలినీపత్రస్థితం రాజతే ।
స్వాజ్యా సాగరశుక్తిసంపుటగతం తజ్జాయతే మౌక్తికం ప్రాయేణాధమమధ్యమోత్తమగుణః సంసర్గతో జాయతే ॥ 33 ॥
తాత్పర్యం: కాగిపోతున్న ఇనుప పెనం మీద పడిన నీటిబిందువు ఆనవాళ్లు కూడా లేకుండా ఆవిరైపోతుంది; అదే నీటిబిందువు తామరాకుపై ఉంటే ముత్యంలా ప్రకాశిస్తుంది; సముద్రంలోని ముత్యపుచిప్పలో పడితే నిజమైన విలువైన ముత్యంగా మారుతుంది. కాబట్టి మనుషులలోని అధమ, మధ్యమ, ఉత్తమ గుణాలు వారి సాంగత్యంనుబట్టే ఏర్పడతాయి.
34. శ్లోకము:
గన్ధే వాఘవినాశినీ జనమనః సంతోషసచ్చన్ద్రికా తీక్ష్ణాశోరపి సత్యమేవ జగదజ్ఞానాన్ధకారాపహా ।
ఛాయేవాఖిలతాపనాశనకరీ వర్ధేనువత్కామదా పుణ్యైరేవ హి లభ్యతే సుకృతిభిః సత్సంగతిర్దుర్లభా ॥ 34 ॥
తాత్పర్యం: అపఖ్యాతిని నశింపజేసేది, ప్రజల మనస్సులకు సంతోషాన్నిచ్చే వెన్నెల వంటిది, తీవ్రమైన శోకాలను పోగొట్టి జగత్తులోని అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగించే నిజమైన వెలుగు సత్సంగం. నీడలాగా సమస్త తాపాలను నాశనం చేసేది, కామధేనువు వలె కోరినవి ఇచ్చేది అయిన సత్సంగతి పుణ్యశాలులకు మాత్రమే అతి కష్టముపై లభిస్తుంది.
35. శ్లోకము:
కీర్తిర్నృత్యతి నర్తకీవ భువనే విద్యోతతే సాధుతా జ్యోత్స్నేవ ప్రతిభా సభాసు సరసా గఙ్గేవ సంమీలతి ।
చిత్తం రఞ్జయతి ప్రియేవ సతత సంపత్ప్రసాదోచితా సంగత్యా న భవత్సతా కిల భవేత్కిం కిం న లోకోత్తరమ్ ॥ 35 ॥
తాత్పర్యం: సత్సంగం వల్ల లోకంలో కీర్తి నర్తకి వలె నృత్యం చేస్తుంది, సజ్జనత్వం ప్రకాశిస్తుంది, సభలలో ప్రతిభ వెన్నెలలా వ్యాపిస్తుంది, సరసమైన భావాలు గంగలా ప్రవహిస్తాయి. ప్రియురాలు వలె మనసును ఆనందపరుస్తుంది, ఐశ్వర్యాన్ని, ప్రసాదాన్ని ఇస్తుంది. సత్సంగం వల్ల లోకోత్తరమైనది ఏది మాత్రం సిద్ధించదు? అన్నీ సిద్ధ ప డతాయి!
36. శ్లోకము:
బుద్ధిం వర్ధయతి శ్రియం వితనుతే వైదగ్ధ్యమాముంచతి శ్రేయః పల్లవయత్యఘాని దలయత్యున్మీలయత్యున్నతిమ్ ।
విజ్ఞానం పరిశోధయత్యుపచినోత్యుచ్చైః కలాకౌశలం కిం కిం నారభతే హరేరివ కథాఽన్యేవ సతాం సంగతమ్ ॥ 36 ॥
తాత్పర్యం: సజ్జనుల సాంగత్యం బుద్ధిని అభివృద్ధి చేస్తుంది, సంపదను విస్తరింపజేస్తుంది, నేర్పును ఇస్తుంది, శ్రేయస్సును చిగురింపజేస్తుంది, పాపాలను నశింపజేస్తుంది, ఉన్నతిని కలిగిస్తుంది, విజ్ఞానాన్ని పరిశుద్ధం చేస్తుంది, కళానైపుణ్యాన్ని ఉన్నతస్థాయికి చేరుస్తుంది. శ్రీహరి కథవలె సజ్జనుల సాంగత్యం సాధించలేనిది ఈ లోకంలో ఏముంది? అన్నీ సాధిస్తుంది!
No comments:
Post a Comment